Jan 6, 2018

Vier breirollen, wat een patronen, zo veel en zo leuk

 

De vierde Breirol

de voorbereiding nam tijd ..........
maar ohhhh wat is het weer leuk en lief
en fijn om te breien ........ .
Al die mooie en oh zo oude patronen in deze breirol.
Een oude breirol, na honderd jaar opnieuw gebreid.
Een Breirol met mooie steekjes en steken, met kant en kantjes.
Weer een Breirol die zo goed als naslagwerk is te gebruiken
voor al je breiwerk,
zoals mooie truien en vesten,
een sjawl, omslagdoek,
een deken en meer, veel meer.

Al langer wilde ik deze Breirol gaan breien.
Zo leuk, het idee dat ooit eerder, zo lang geleden,
deze steekjes ook gebreid werden
en men een mooie rol maakte en nog zoveel meer.
Dat maakt me toch even "stil".
En toen kwam dan de dag dat ik deze mooie rol ging breien.
Het werd een soort mystery breirol,
want ik had geen foto's,
alleen die oude vellen papier,
die geschreven woorden van ooit.

Ik dacht .........
ik brei zo'n 50 patroontjes, het werden er meer .......
het was ook zo leuk ......
het werden er zelfs 75.
De breirol is smal, slechts 9 centimeter
en de hoogte is slechts 11 centimeter.
Ik had nog geen 1/1/2 bolletje katoen nodig.
En ik naaide er een mooi tasje voor.
Al breiende ontstond de naam; de Downton 1925 Breirol.
Een omgeving en tijd waarin ooit deze breirol gebreid werd.

Wil je nu ook deze breirol breien, dat kan.
BDB oftewel Brei de Downton Breirol.
Ik heb er een Word document van gemaakt,
heb foto's toegevoegd van de breirol,
en verstuur dit via de e-mail.


De zwerfpoezen zijn zeer blij met de 'meebreiers".
Mail me (zie kantlijn) als je deze patronen wilt kopen.


De patronen van de eerste drie breirollen zijn ook verkrijgbaar,
mail me gerust voor informatie.
Vele mooie patronen, verwerkt in verschillende breirollen, gebreid met veel liefde, toen en nu.

Dec 25, 2017

Een verhaal, dat "warmte" geeft.

 
Het was nog rustig die ochtend, alle vogels,
en de fazanten,
genoten al van een heerlijk ontbijt en het "gekwetter" was fijn om te horen.
Het waren er honderden, ze kon er uren naar kijken.
Even verderop graasden de reeën en genoten van hun ontbijt.
Ze wandelde langzaam verder en had oog voor de natuur.
In het vossenhol heerste nog grote rust,
maar in de hoge bomen renden wat eekhoorntjes
op weg naar hun walnotenvoorraad.

En langzaam, maar zeker was ze nu al een tijdje onderweg
en zag ze 't dennenvennetje al schitteren in de ijle ochtendnevel.
Het vennetje werd zo genoemd door de oude herder,
die er al zovele jaren vlakbij woonde.
De herder had een klein katje gezien,
verwilderd, angstig en gewond
en had haar hulp ingeroepen.
En zo was ze al een paar keer wezen kijken en zoeken.
Ze had al eerder wat eten neergezet,
maar dat was opgesmikkeld door een das,
had ze gezien aan de sporen in de sneeuw.

Maar ze was, als altijd geduldig,
en dat geduld werd beloond.
Terwijl het sneeuwde en bleef sneeuwen
ging ze warm ingepakt weer op zoek.
En vond ze het katje, meer dood dan levend,
in de ingang van een al oude burcht.
Ze wikkelde het katje voorzichtig en liefdevol
in een voorverwarmde deken
(ja ja, ze had van alles bij zich en zo ook een deken om een kruik gewikkeld)
en legde het katje zachtjes onder haar jas in een speciale draagzak.
Na ongeveer een half uurtje lopen kwam ze aan bij de herdershut,
de honden blaften haar al vrolijk toe.

Dichtbij de haard legde ze het katje in een warme doos
en bekeek het eens voorzichtig.
Dat ene pootje was wel erg dik, daar zag ze ook een wond,
de oogjes zaten dicht,
de ademhaling was te langzaam en rochelend.
Het katje was vel over been, rillerig
en bleek meer wonden te hebben.
Ze voelde de pols, bekeek de slijmvliezen
en het was duidelijk dat het katje ziek was,
erg ziek en duidelijk uitgedroogd.
Ze maakte haar tas open en haalde er de benodigheden
uit voor die allereerste hulp, zoals vocht en diende dat de kat toe.
De kat had koorts en het brak haar hart.
Ze belde de dierenarts en besprak alles met haar
en ze spraken een punt af aan de rand van het bos.
Na dit alles pakte ze de kat weer voorzichtig in,
in een opnieuw verwarmde deken
en in de speciale draagzak diep weg gestopt in haar jas,
tegen haar hart.
Ze ging naar buiten en ploegde voort door de sneeuw.
Het was koud, het was "zwaar".
Eindelijk kwam daar de rand van het bos al in zicht en daar zag ze de de auto van de dierenarts ook.

En samen verzorgden ze de kat, nadat ze in de praktijk aangekomen waren,
en gaven het samen alle benodigde hulp en legden het katje daarna in de couveuse.
Wat fijn.
Na 24 uur leek het alsof de antibiotica en alle verdere medicijnen aansloegen
en de koorts iets zakte,
maar het poesje was nog steeds heel ziek.
En zo ging er een week voorbij.
Met veel medicijnen, TLC, warmte en veel meer
kwam er wat meer "leven" bij het poesje en kon ze mee naar huis.
En daar ligt ze nu, onder de kerstboom, als een echt kerstkindje.
Omringd door "warmte".
 
Ondertussen zijn we alweer wat weekjes verder.
En met vele zorg en medicamenten is dit poesje alweer een heel stuk opgeknapt.
Nog zeker niet beter, dat zal nog een hele tijd vergen, maar de wil van het poesje is groot, ze is zo dapper.
En dat is fijn om te zien.
Ze was zo ziek, heeft zoveel meegemaakt, en vanaf het begin dat ik haar vond had ze zo'n grote wil om te overleven.
En iedere dag ben ik blij dat ik haar vond en haar kon en kan helpen en ben blij met iedere vooruitgang.

Nov 3, 2017

'antroposofische' Kabouter en het patroon


Deze kabouter is ongeveer 45 centimeter groot, staande.
Ontstaan uit poppentricot, schapenwol (van schapen die een goed leven hebben), en een mooi stofje voor de kleding.
Men noemt dit ook wel een 'antroposofische"( Rudolf Steiner) kabouter.
De haren zijn gemaakt van de vacht van een Gotland schaap.
Ik heb hier een patroon van gemaakt en deze is te koop via mijn atelier.
Patronen zijn op ware grootte.
Zie ook patronen bovenaan dit blog.

Deze kabouters zijn heel bijzonder en voelen zo echt aan.
Men noemt dit ook wel een Rudolf Steiner / antroposofische kabouter.
Ze zijn 'warm' (oa door de mooie zachte voorzichtig uitgeplozen wol
en door de aandacht en tijd die er besteed is aan het ontwerpen van deze kabouter)
en ze zijn heel speciaal voor 'wat in zichtzelf gekeerde kinderen,
maar ook voor volwassenen.

Menig kabouter zit reeds ergens op een mooie stoel te kijken en te genieten.
Sommige kabouters die ik maakte zijn al meer dan 25 jaar oud
en nog steeds speciaal, zo speciaal,  voor diegene voor wie ik de kabouter maakte.
En dat is fijn en leuk om te weten.


Aug 5, 2017

Breirollen en de warmte van dit alles

 
Eigenlijk brei ik al vanaf mijn zesde jaar.
Ik kreeg mooie rode breipennen
met Mickey Mouse aan het eind van de naalden
en daar was ik zo dol op.
Mijn moeder had ook al een Mickey Mouse voor me gebreid
en ik heb deze nog steeds.
Ik leerde dus een tig aantal jaren geleden breien
en ohhhhh wat vond ik het leuk als zesjarige.
Ik zie mezelf nog buiten op het bankje zitten breien
en dan moest ik naar bed .......
maar nee, mam toe, nog een paar pennetjes toe ..... .
Heerlijk.

Mijn vader vond dit natuurlijk ook ontzettend leuk
en kwam op een avond thuis met de meest mooie kleuren bolletjes wol.
Ik zie het nog zo voor me.
Dun garen,
maar ik kon mooi breien met mijn dunne naaldjes.
En het waren hele aparte bolletjes,
voor die tijd natuurlijk niet,
maar later heb ik ze nooit meer gezien.
Maar in dat bolletje zat een rond kartonnetje
met een uitsparing in het midden
en dat had precies de juiste maat om pompoentjes mee te maken.
Ik heb zelfs nog wel zo’n kartonnetje.

En al die jaren daarna heb ik veel gebreid,
van poppenkleertjes en Barbiekleertjes
en Berenkleertjes
tot poezen en hondendekens
en vele mooie vesten en truien en jassen,
sjawls, dekens, poncho's en nog zoveel meer,
het kwam allemaal uit mijn handen.
En het was ook zo leuk om te doen.
Ook haken en punniken deed ik zo graag. (en nog zoveel meer en nog steeds).
Ik zie mezelf nog bordurend aan de grote ronde tafel zitten,
en ik borduurde hetzelfde naaietuitje wat mijn moeder
ook in haar jeugd had geborduurd
en haar moeder, mijn grootmoeder, 
borduurde datzelfde etuitje ook in haar jeugd weer.
Dat allereerste etuitje bestaat niet meer,
maar die andere twee worden nog steeds met liefde gebruikt.
 
Jaren geleden begon ik aan een stekenrol
oftewel een breirol .
Het ene steekje was nog leuker dan het andere steekje
en vele steekjes werden weer gebruikt
om bijvoorbeeld een mooi vestje van en mee te breien.
Die breirol werd ruim 5 meter lang.
En dat had een speciale reden.
Toen volgde mijn tweede breirol,
alweer zo leuk om te doen
en toen volgde mijn derde breirol.
En daarna kwam er een vierde breirol.
 
 
 

Al deze breirollen heb ik met zoveel plezier gebreid.
En het leuke is dat er zoveel en zoveel mooie patronen 'voorbij' kwamen en die vroegen om er meer steekjes mee te maken dan alleen in de breirol en zo werd er van alles meer gebreid.
En dat is leuk.
Soms krijg ik de vraag; oh laat je breirollen nog eens zien ......
ohhhhhhhh dit steekje, zo mooi, brei je daar een vestje van .... voor mij.
En met plezier voldoe ik aan al die verzoeken.
Breien is leuk en breien blijft leuk. 
 
Alle patronen heb ik duidelijk beschreven
en met mooie foto’s verstuur ik ze naar deze en gene die daarom vraagt.
Wel vraag ik daar een vergoeding voor.

Mar 23, 2017

Herinneringsberen, Beren die heel bijzonder zijn




Ja, die zijn heel bijzonder.
En waarom dan zo bijzonder, vraagt men zich misschien af?
Ik zal dat proberen uit te leggen.
Beren zijn voor mij altijd belangrijk geweest, omdat ze "iets zeggen",
ze kunnen je aankijken, zo veelbetekenend.
Ze zijn lief, ze voelen vaak zo zacht aan,
en ze vertegenwoordigen een periode van je leven, een moment .....
Of dat nu vroeger was of nu, dat maakt niet uit.
Een Beer kan heel veel betekenen voor iemand,
net als de kabouters, die ik maak,
en alle andere dieren.

Omdat ik veel verdriet heb gekend en nog,
en weet wat verdriet met je kan doen,
ben ik begonnen met het ontwerpen van deze speciale Beren,
deze Herinneringsberen / MemoryBears.
Als een extra herinnering aan een speciaal persoon,
aan een speciaal moment,
aan een speciale dag.
Soms wil je aan de buitenkant niet laten zien,
dat het aan de binnenkant nog zo'n pijn doet.
En daarom maak ik mijn herinneringsberen vaak wat kleiner,
en noem ze liefkozend;
mijn handpalmberen.




En soms maak ik deze Beren, op verzoek, nog wat kleiner.
Deze beer kan dan heerlijk in je tas overal mee naar toe,
kan in je jaszak wonen en je kunt hem aanraken,
wanneer je maar wilt,
en niemand die dat ziet.
- Dit geeft mij kracht, vertelde "iemand" mij, en dat is zo goed.
En niemand, die het ziet, op dat moment. -
Want al is "iets" al langere tijd geleden gebeurd,
en heb je dat misschien al wel een "plaats" gegeven ......
Soms hoeft er maar "dit" te gebeuren, en alles is weer zo "dichtbij".



Mijn Herinneringsbeer is een Beer als extra herinnering.
En deze Beer kan ik geheel of gedeeltelijk maken uit kleding van die geliefde persoon.
En dat kan zijn van een mooie tweed broek, een mooie jurk, blouse en / of jas.
Maar soms heb je niets meer, of alleen nog maar een sok.
Als voorbeeld;
ik maak Herinneringsberen als extra herinnering aan de baby, die al voor de geboorte stierf, of (even ) daarna.
En al is dat al meer dan 40 jaar geleden, het kan nog zeker pijn doen, verdriet geven.
Soms gebruik ik dan een oude katoenen luier voor de voetzooltjes en handpalmpjes.
Maar vaak maak ik deze Beren ook geheel uit "vacht".
Want ...... deze Beer wordt ontworpen voor die speciale baby, die speciale persoon
en dat zit dan ook in die Beer verwerkt.
Tevens maak ik een klein hartje en dat komt in de Beer;
de Beer "leeft echt".
Bij deze Beertjes maak ik soms een klein quiltje (op verzoek).



Maar .....
Herinneringsberen zijn er ook voor blijde momenten.
Zoals voor diegene, waar je zoveel van houd,
en soms zeg je dit niet,
of te weinig
of laat je dit niet duidelijk merken .......
Of voor die vriend / vriendin,
die altijd maar voor je klaar staat ....
Voor een speciale verjaardag,
(denk aan 13 -15 -18 -21 -25 -40 -50 en anders),
voor een speciaal jubileum.
Of voor de geboorte van een baby.
Dit is dan wel een hele speciale Beer.
Want deze Beer is niet om mee te spelen, maar deze Beer zit bijvoorbeeld boven op een kast en waakt over de baby.
En al die jaren, dat de Beer daar zo trouw zit en waakt ....
al die jaren kun je deze Beer "gebruiken" in de "bedtijd" verhaaltjes en verhalen.
Er zijn veel speciale momenten in het leven,
en het is mooi om dit te eren met een hele speciale Beer.




Mail me gerust, als je hier vragen over hebt.
Misschien heb je nog kleding liggen en denk je;
zou dit wel gebruikt kunnen worden?
En voordat ik een Herinneringsbeer ga ontwerpen,
wil ik graag meer weten over bijvoorbeeld de persoon voor wie de Beer is.
Zodat ik een idee krijg, hoe de Beer zal worden.
Door die speciale uitdrukking,
de blik in de ogen,
raakt de Beer je hart.
Omdat mijn Beren midden in de natuur geboren worden,
en ik omgeven wordt door zoveel dieren,
ben ik er zeker van dat de rust die ik van dit alles ontvang,
verwerkt zit in mijn Beren.
(en dit hoor ik dan ook regelmatig)

*******

 

I want to tell some more about my very special MemoryBears.
While I know so very well what sorrow can do with a person,
what it means,
I started to design a MemoryBear from the clothes from a beloved person.
And I can tell you this is special.
Sometimes I design the Bear from a special coat,
dress, blouse or tweed jacket,
but there are also times people do not have that much anymore,
so I made a Bear from a hat and a Bear from one sock.
But I also used a piece from an old quilt or blanket.
I can make the Bear entirely from the clothes, but also partly.
For example; 
I make Bears as an extra remembrance for babies who died by birth,
or before, or weeks later or else.
And people come to me and it has happened so many years ago,
even 40 years ago, and they only have a cotton napkin.
Than I use this for the paws and pads and inner ears,
and always make a small heart from this,
to put, sew, in the Bear.
Most times I also design a small quilt with this Bears.
But other times people ask me to design a special Bear from mohair,
while it feels so very soft,
and to make it some smaller,
so they can take it with them wherever they go.
And than think of taking it in your purse, or in one of your pockets.
I designed a Bear for a man whose lady died, and I made it from a sweater of her,
and I made it small and he has it in his pocket,
and can feel the Bear everytime he wants that, needs that,
and nodody sees this, but it gives him strenght.
And that is good.
Remember; loosing a beloved person brings us many tears.
But the tears are there, while we shared so many happy moments.
And how hard this is, please think of that also.
One day you will know, but it takes time.
But ........
MemoryBears are also for happy moments.
Like the birth of a baby.
I design Bears,
made from clothes of the mom and dad and maybe brothers and sisters,
and this Bear will not be a bear to play with,
but it is a Bear to sit on a cupboard for example to watch over the baby.
And all the years to come you can use this Bear in bedtime stories
and at the time this baby grows up, it will be a treasure for allways.
A MemoryBear can also be for the one you love,
and maybe you do not say that enough.
Or for a friend, who helps you so much.
Or for a special birthday ( 13 - 15 - 18 - 21 - 25 - 40 - 50, and else),
anniversary or else.
There are so many special moments in life,
and it is good to honour this with a very special Bear.

If you have a question about this, just email me.
Maybe you have some clothes and do not know if it can be used; than please ask me.
And before designing a MemoryBear
I always want to know some more about the person it will be for,
so I will have an idea how the Bear has to be.
Well, this was some about my special MemoryBears.

I believe a Bear reaches us through its expression,
the way the Bear touches our heart,
and for me it is very important to create the right looks,
in the hope that special Bear touches someone's heart.
While I live in the middle of a huge forest
and while I am surrounded by so many animals
(pets as well as wild animals),
I know ( and hear) the rest I recieve from this all is sewed into my Bears.